Είμαστε παγανιστές, είμαστε ναζιστές

«Είμαστε χριστιανοί ορθόδοξοι και Έλληνες πατριώτες», επαναλαμβάνουν τα παπαγαλάκια της Χρυσής Αυγής όταν ερωτώνται για την ιδεολογία της οργάνωσης. Αυτό δείχνει πόσο μεταμορφώνει μερικούς ανθρώπους το κυνήγι των ψήφων. Για να δούμε τι έλεγε το περιοδικό Χρυσή Αυγή στο τεύχος 5 (Μάιος-Ιούνιος 1981) σε κείμενο με τον τίτλο «Εμείς».

«Είμαστε παγανιστές γιατί η ύπαρξις μας σέβεται και πορεύεται πάνω στους τόνους της μουσικής των φυσικών νόμων χωρίς να αγνοεί την μαγεία του απρόβλεπτου, την μοναδικότητα της στιγμής και το θετικό υποκειμενισμό του ανθρώπου-στοιχείου της φύσεως. [...] Είμαστε παγανιστές γιατί στη θέσι των ηρώων και των φιλοσόφων μας δεν θα μπορούσαμε ποτέ να βάλουμε προφήτες σκοτεινούς και βασιλιάδες αιμοσταγείς ενός άξεστου νομαδικού λαού».

Στην επόμενη παράγραφο διαβάζουμε: «Είμαστε ναζιστές εάν αυτό δεν σας ενοχλεί γλωσσικώς (εμάς μας ενοχλεί), γιατί μέσα στο θαύμα της Γερμανικής Επαναστάσεως του 1933 είδαμε την Δύναμη που θα μας οδηγήσει σε μια καινούργια Ευρωπαϊκή αναγέννησι». Την «δύναμη» αυτή την είδαν και την ένιωσαν και οι παππούδες μας κατά την γερμανική εισβολή και κατοχή.

Αυτά τα έγραφε η οργάνωση, πάντα υπό την ηγεσία του Νίκου Μιχαλολιάκου, όταν δεν ενδιαφερόταν τόσο για τις ψήφους και τις εκλογές. Τώρα τα πράγματα άλλαξαν και στο κυνήγι της βουλευτικής έδρας (και της παχυλής αποζημίωσης), «ο καλός ο μύλος όλα τα αλέθει». Σπεύσατε «ελληνορθόδοξοι» και «ελληνοκεντρικοί» της πλάκας να ψηφίσετε Χρυσή Αυγή. Το δούλεμα πάει σύννεφο, αλλά τι να κάνουμε; Αυτά παθαίνουν στις εκλογές τα κορόιδα.

Όταν αυτοκτόνησε ο Ρούντολφ

Είναι 17 Αυγούστου 1987 και οι οπαδοί του Αδόλφου στην Ελλάδα συγκλονίζονται από την είδηση της αυτοκτονίας του Ρούντολφ Ες, υπαρχηγού του Γ’ Ράιχ. Το τεύχος 29 (Σεπτέμβριος 1987) του περιοδικού «Χρυσή Αυγή» είναι ολόκληρο αφιερωμένο στο νούμερο 2 των ναζί.

Το αφιέρωμα ανοίγει ο «φύρερ» Νίκος Μιχαλολιάκος με ένα άρθρο-φωτιά: «Στο νωπό χώμα της πατρικής του γης αναπαύεται σε τόπο μυστικό το νεκρό σώμα του RUDOLF HESS. Σε αυτό το χώμα νοητά ακουμπάμε το δεξί μας χέρι και ορκιζόμαστε: Εκδίκηση! Εκδίκηση, ως την ημέρα όπου θα λάμψει η αλήθεια και τα λάβαρά μας νικηφόρα θα κυματίζουν στην Ευρωπαϊκή Γη. Και τότε για όλους τους Μεγάλους Νεκρούς μας, που τους αφαίρεσαν ακόμα και αυτό το δικαίωμα του τάφου, θα υψώσουμε ένα αρχαιόπρεπο μνημείο, μεγαλόπρεπο, λιτό, κλασσικό, ένα μνημείο, που στην κορυφή του θα στέκει περήφανος ο Αετός μας και από κάτω με Χρυσά Γράμματα θα είναι χαραγμένα τα ονόματα των Μεγάλων μας Οδηγών. Πρώτο το όνομα Εκείνου: ADOLF HITLER και ακριβώς αποκάτω δεύτερο το όνομα του Σεβάσμιου Γέροντα του Σπαντάου: RUDOLF HESS».

Επειδή όμως το μνημείο δεν κατάφερε να το υψώσει η Χρυσή Αυγή, προχώρησε στην έκδοση αυτοκόλλητων για τον θάνατο του Ρούντολφ. Το αυτοκόλλητο υπάρχει στην σελίδα 27 του ίδιου τεύχους με την υπογραφή της οργάνωσης (για να μην υπάρχει αμφιβολία) και το σχόλιο: «Αυτοκόλλητο που κυκλοφόρησε στους δρόμους της Αθήνας, φόρος τιμής των Ελλήνων Εθνικοσοσιαλιστών στον ήρωα Hess». Την κορυφή του αυτοκόλλητου κοσμεί ένας ναζιστικός αετός και μία (ελληνοπρεπής βεβαίως) σβάστικα.

60 χρόνια από την πτώση του Τρίτου Ράιχ

Είναι 2005 και συμπληρώνονται 60 χρόνια από την πτώση του Βερολίνου και του Τρίτου Ράιχ. Συναισθήματα θλίψης και οργής καταλαμβάνουν τους οπαδούς του Αδόλφου στην Ελλάδα. Όπως χαρακτηριστικά λένε στο τεύχος 122 (Ιούνιος-Ιούλιος 2005) του περιοδικού «Χρυσή Αυγή»: «Εμείς δεν γιορτάζουμε τίποτα». Και εξηγούν: «Οι Έλληνες εθνικιστές στις 9 Μαΐου δεν είχαν να γιορτάσουν για τίποτε. Γιατί ο κόσμος που γεννήθηκε στα 1945 είναι ένας κόσμος απάνθρωπος, μακριά από κάθε έννοια του Ελληνικού Ιδεώδους. Οι νικημένοι του τελευταίου μεγάλου πολέμου, που τελείωσε στα 1945, αποτελούν το απόλυτο κακό για την σημερινή παγκόσμια τάξη».

Το αφιέρωμα του περιοδικού συνεχίζεται με άρθρα όπως «Εξήντα χρόνια μετά, μαυροκόκκινες σημαίες ανεμίζουν στην Αλεξάντερπλατς του Βερολίνου» (τι συγκίνηση...), «Το λυκόφως των θεών» για τα Waffen SS, «Λυκαυγές επάνω από τα ερείπια» (έχουν αρχίσει και μαζεύονται πολλοί λύκοι), «Η 8η Μαΐου είναι η ημέρα κατοχής της Γερμανίας αλλά και της Ευρώπης», «8η Μαΐου 1945: Μία αποφράδα επέτειος για την Ευρώπη και το Έθνος μας» και άλλους παρόμοιους φιλοχιτλερικούς επικήδειους.

32 χρόνια από τον θάνατο της Άννας

32 χρόνια συμπληρώθηκαν στις 24 Αυγούστου 2011 από τον θάνατο της Άννας Ράιτς, γυναίκας-πιλότου της ναζιστικής Γερμανίας, αλλά οι απανταχού Χρυσαυγίτισσες δεν το έχουν ξεπεράσει. Όπως μας ενημερώνει το Μέτωπο Γυναικών της Χρυσής Αυγής, η Άννα "ζήτησε να μοιραστεί την τύχη του Φύρερ της, αλλά εκείνος της το αρνήθηκε". Καταλήγουν δε, αναφωνώντας "Αθάνατη!"

65 χρόνια από την πτήση του Ρούντολφ

Επετειακό είναι το τεύχος 128 (Ιούλιος 2006) του περιοδικού «Χρυσή Αυγή», καθώς συμπληρώθηκαν 65 χρόνια από την πτήση του Ρούντολφ Ες στην Βρετανία. Ποιος ήταν ο Ρούντολφ Ες; Όπως γράφει το επετειακό άρθρο στην σελίδα 24: «Ο Ρούντολφ Ες ήταν η συνείδηση του Ράιχ. Πιστός στον Φύρερ Αδόλφο Χίτλερ μέχρι τέλους, προσωπικός του γραμματέας και Πρόεδρος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής των Γερμανών Εργατών, ονομάστηκε στις 21 Απριλίου 1933, υπαρχηγός του Φύρερ και διάδοχός του μετά τον Γκαίρινγκ». Του αξίζει λοιπόν ένα αφιέρωμα...

Ψηλά τις (ναζιστικές) σημαίες

Το τεύχος 11 (Νοέμβριος 1983) του περιοδικού «Χρυσή Αυγή» μας καλεί να σηκώσουμε «Ψηλά τις σημαίες». Ποιες σημαίες όμως; Οι φιγούρες δύο Γερμανών μελανοχιτώνων λύνουν την απορία. Τις ναζιστικές φυσικά.

Το αρχικό σκίτσο είναι μία αφίσα των ναζί με ρήση του Αδόλφου Χίτλερ στο κάτω μέρος. Καμία πρωτοτυπία βρε παιδί μου...